کیسه غذای خشک را داخل یک سطل بزرگ خالی کرده‌اید و حالا نمی‌دانید تاریخ مصرف و شماره سری ساخت کجا رفته است. یا نصف کنسرو در یخچال مانده و کسی یادش نیست چه روزی باز شده. این‌ها مسئله انتخاب برند نیستند؛ به روش نگهداری مربوط‌اند. حتی غذای مناسبِ سن و وضعیت حیوان، اگر بسته‌بندی و شرایط مصرفش نادیده گرفته شود، انتخاب مطمئنی باقی نمی‌ماند. با چند تغییر ساده می‌توان هم اطلاعات محصول را حفظ کرد و هم احتمال اشتباه در خانه را کمتر کرد.
کیسه اصلی را همراه غذا نگه دارید
برای غذای خشک، راهکار پیشنهادی سازمان غذا و داروی آمریکا این است که کیسه اصلی داخل ظرف نگهداری قرار بگیرد، نه اینکه دانه‌ها مستقیم در سطل خالی شوند. بسته اصلی نام دقیق، شماره سری ساخت و تاریخ را نگه می‌دارد. این اطلاعات هنگام فراخوان محصول یا گزارش مشکل مهم است. درِ کیسه را مطابق روش بسته‌بندی ببندید و ظرف بیرونیِ تمیز و مناسب را دور از دسترس حیوان قرار دهید.
اگر کیسه قبلاً دور انداخته شده، برای دفعات بعد از بخش مشخصات عکس واضح بگیرید و قسمت برچسب را نگه دارید. تاریخ خرید، تاریخ باز شدن و تاریخ بهترین مصرف یک چیز نیستند. روی یادداشت، هر کدام را جدا بنویسید تا مراقب دیگر مجبور نباشد حدس بزند. یک کاغذ چسبانده‌شده به ظرف ممکن است جدا شود؛ عکس مشخصات در پوشه‌ای با نام محصول، نسخه پشتیبان ساده‌ای از اطلاعات است.
جای خشک و خنک، نه کنار اجاق و حمام
گرما و رطوبت برای نگهداری مناسب غذا مسئله‌سازند. محل نزدیک فر، زیر نور آفتاب، بالکن گرم یا کنار مواد شوینده را صرفاً به دلیل خالی بودن فضا انتخاب نکنید. انجمن دامپزشکی آمریکا نگهداری غذای خشک در جای خنک و خشک و استفاده از ظرف اختصاصی را توصیه می‌کند. نوشته روی محصول درباره شرایط نگهداری مقدم است؛ یک نسخه واحد برای همه غذاها و بسته‌ها وجود ندارد.
در خانه‌ای که جای انبار محدود است، اندازه بسته را با مصرف واقعی هماهنگ کنید. بسته بزرگ‌تر همیشه انتخاب اقتصادی‌تری نیست اگر مدت زیادی باز بماند یا جای مناسب برای آن نداشته باشید. برای تصمیم، میزان مصرف روزانهِ تجویزشده یا درج‌شده روی بسته را در نظر بگیرید و ببینید چند روز طول می‌کشد تا غذا تمام شود. اگر نمی‌دانید محصول پس از باز شدن چقدر قابل نگهداری است، از سازنده یا دامپزشک سؤال کنید؛ عدد دلخواه نسازید.
غذای جدید را روی باقی‌مانده قبلی نریزید
وقتی فقط کمی غذا ته ظرف مانده، پر کردن دوباره سطل وسوسه‌انگیز است. اما این کار اطلاعات دو سری را مخلوط می‌کند و می‌تواند رسیدگی به آلودگی یا باقی‌مانده قدیمی را دشوار کند. ظرف را پیش از استفاده برای بسته جدید، طبق جنس و دستورش بشویید و کاملاً خشک کنید. راهنمای تغذیه و نگهداری FDA نیز بر شست‌وشو و خشک کردن ظرف‌ها پیش از پر کردن دوباره تأکید دارد.
پیمانه باید اختصاصی، تمیز و خشک باشد. کاسه‌ای را که حیوان از آن خورده داخل کیسه نبرید تا نقش پیمانه داشته باشد. رطوبت یا باقی‌مانده غذا نباید وارد ذخیره اصلی شود. اگر چند نفر غذا می‌دهند، جای پیمانه و روش بستن بسته را یکسان کنید. ساده بودنِ روال مهم است: وسیله‌ای که شستن و خشک کردنش دشوار است ممکن است در عمل کمتر تمیز شود، حتی اگر ظاهرش مرتب‌تر باشد.
کنسرو بازشده را معطل نگذارید
باقی‌مانده غذای مرطوب باید سریع و طبق دستور سازنده در ظرف مناسب و پوشیده داخل یخچال قرار بگیرد یا دور ریخته شود. راهنمای ایمنی نگهداری AAFCO نگهداری سرد غذای مرطوب باقی‌مانده را مطرح می‌کند. برای زمان مصرفِ بعد از باز شدن، برچسب همان فرآورده را بخوانید؛ نمی‌توان برای هر کنسرو، پوچ و غذای تازه یک تعداد روز ثابت نوشت. غذای مانده در ظرف حیوان را با ذخیره دست‌نخورده یکی حساب نکنید.
روی بسته یا ظرف، زمان باز شدن را بنویسید و آن را در بخشی مشخص از یخچال بگذارید. اگر چند غذای درمانی یا چند حیوان دارید، نام حیوان را هم اضافه کنید. «این نصف قوطی برای کدام گربه بود؟» نباید پرسشِ زمان غذا دادن باشد. اگر برق قطع شده یا از شرایط نگهداری خبر ندارید، از بو کشیدن به‌تنهایی برای تأیید سلامت استفاده نکنید. برای محصول و شرایط مشخص، راهنمایی معتبر بگیرید یا گزینه مشکوک را مصرف نکنید.
نظافت، فقط برای خود حیوان نیست
غذا و تشویقی حیوان ممکن است میکروب‌هایی داشته باشند که برای انسان هم مشکل ایجاد کنند. CDC درباره ایمنی غذای حیوانات شستن دست‌ها پیش و پس از تماس، تمیز کردن وسایل تغذیه و دنبال کردن دستور بسته را توصیه می‌کند. ظرف و پیمانه حیوان را از وسایل مصرف غذای خانواده متمایز نگه دارید. کودکان کوچک نباید به غذای حیوان یا محل آماده‌سازی آن دسترسی بی‌نظارت داشته باشند.
اگر در خانه فرد باردار، سالمند یا دارای ضعف ایمنی زندگی می‌کند، درباره روش تغذیه و نظافت با پزشک و دامپزشک مشورت کنید. آژانس سلامت عمومی کانادا هم بر ایمنی تماس و نگهداری تأکید دارد. سالم به نظر رسیدن حیوان، به‌تنهایی به معنی بی‌خطر بودن همه تماس‌ها نیست. بعد از تقسیم غذا، سطح کار را تمیز کنید و بسته را همان‌جا باز رها نکنید.
اگر بسته یا غذا مشکوک بود
قوطی متورم یا نشت‌کرده، بسته آسیب‌دیده، جسم خارجی یا بوی غیرعادی را نادیده نگیرید. برای پوشاندن بو، غذا را با محصول تازه مخلوط نکنید. مشخصات بسته و عکس مشکل را نگه دارید و با فروشنده یا سازنده تماس بگیرید. اگر حیوان پس از مصرف بدحال شده، با دامپزشک تماس بگیرید و نام غذا، زمان مصرف و علائم را توضیح دهید. گزارش دقیق، از نتیجه‌گیری فوریِ «حتماً حساسیت غذایی است» مفیدتر است.
در مقایسه غذای خشک، کنسرو و خانگی بحث انتخاب نوع رژیم مطرح است؛ اینجا موضوع حفظ ایمنی همان انتخاب است. برای ظرف‌های مصرف روزانه هم راهنمای ظرف آب و غذای گربه کمک می‌کند. برنامه قابل اجرا یعنی بسته قابل ردیابی، جای مشخص، پیمانه تمیز و زمان بازشدن معلوم؛ نه خرید یک مخزن بزرگ که اطلاعات و سابقه غذا را پنهان کند.
ظرف نگهداری و کاسه مصرف، دو خرید متفاوت‌اند
برای نگهداری، ظرفی انتخاب کنید که کیسه اصلی داخلش جا شود، درِ سالم داشته باشد و شستن و خشک کردنش آسان باشد. کاسه مصرف باید جدا، متناسب با جثه و راحت‌تمیزشونده باشد. قبل از خریدِ ظرف بزرگ، محل نگهداری و حجم بسته‌ای را که واقعاً مصرف می‌کنید اندازه بگیرید. برای کاسه روزانه هم دسترسی به همه گوشه‌ها و پایداری روی زمین، از هماهنگ بودن رنگ آن با آشپزخانه مهم‌تر است.
تصویر: Anne Jea.؛ منبع عکس، CC BY-SA 4.0. اندازه و حجم تصویر برای نمایش تنظیم شده است.
